Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Joseph Conrad








“the mind of man is capable of anything--because everything is in it, all the past as well as the future” 

 “There is something haunting in the light of the moon; it has all the dispassionateness of a disembodied soul, and something of its inconceivable mystery.” 

“Life knows us not and we do not know life—-we don’t know even our own thoughts. Half the words we use have no meaning whatever and of the other half each man understands each word after the fashion of his own folly and conceit. Faith is a myth and beliefs shift like mists on the shore; thoughts vanish; words, once pronounced, die; and the memory of yesterday is as shadowy as the hope of tomorrow”  

“Some great men owe most of their greatness to the ability of detecting in those they destine for their tools the exact quality of strength that matters for their work.” 

 “We live, as we dream—alone.” 

 “It's only those who do nothing that make no mistakes.” 

 “He struggled with himself, too. I saw it -- I heard it. I saw the inconceivable mystery of a soul that knew no restraint, no faith, and no fear, yet struggling blindly with itself.” 

 “Words, as is well known, are the great foes of reality.” 



.... Αυτό με το παρον, το παρελθόν και το μέλλον, είναι όντως, περίεργη υπόθεση, μιας και απο πρώτο χέρι αυτές τις μέρες, μπορώ να επιβεβαιώσω ότι το παρελθόν μπορεί να γίνει παρόν in a blink of the eye- και όχι απλά να εμφανιστεί ξανά, μα να γίνει κανονικά, παρόν, να κατσικωθεί και να μην σε αφήνει σε ησυχία. Βέβαια, το tricky part της Ιστορίας είναι ότι οτιδήποτε μας κατσικώνεται, τα καταφέρνει επειδή εμείς του επιτρέπουμε να το κάνει αυτό (και... εκεί σε θέλω κάβουρα......). 

Δεν έχω καμία απάντηση σε κανένα ερώτημα, αυτό τον καιρό, μόνο περισσότερα ερωτήματα (καλά, γενικά δεν είμαι και πολύ των απαντήσεων εγώ, αλλά ας το αντιπαρέλθω αυτό, τώρα.....), τόσο που, όλα μοιάζουνσαν να είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό. Ερωτηματικό είπα?

Ερώτημα- Ερωτας...... Πιθανά αυτός να μας κρατάει ζωντανούς- και μην το δεις στενά, υπο την έννοια που έμαθες να το βλέπεις ως τώρα (τύπου: Ρωμαίος και Ιουλιέττα), εγώ επιμένω να θεωρώ Έρωτα, οτιδήποτε με κάνει να νιώθω ζωντανή- ακόμη και αν είναι μια κούπα καφέ στον καναπέ το πρωί, κοιτώντας το δάσος απέναντι ή οι πρώτες στιγμές που ξυπνάω, εκεί, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου.  

Ο μεγαλύτερος Εχθρός του εαυτού, είναι αποκλειστικά και μόνο ο ίδιος ο Εαυτός. Αυτός τα δημιουργεί όλα, αυτός τα προκαλεί όλα, αυτός κάνει τα πάντα. Ο καθένας απο μας, στην πραγματικότητα, ζει σε ενα δικό του Κόσμο, αποκλειστικά δημιουργούμενο απο το μυαλό του και την αντίληψη του. Και απο τον τρόπο που ο εγκέφαλος του, διαχειρίζεται τα όποια ερεθίσματα. Ναι, εντάξει, τα ερεθίσματα προκαλούνται απο την διάδραση με το περιβάλλον γύρω μας, αλλά όλο το υπόλοιπο, είναι εσωτερική διεργασία. 

Άσχετο αλλά, τη μέρα που θα καταφέρω να δαμάσω τον Εαυτό μου, κυρίως στα αρνητικά συναισθήματα, νομίζω ότι θα αισθανθώ πολύ περήφανη για μένα. Όταν θα φτάσω στο σημείο να ορίζω εγώ την ανάδραση μου

(ώρες ώρες, το ανθρώπινο γίνεται απίστευτα ενοχλητικό......) 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου