Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

ΖΟΥΜΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ







Μέσα μου κρύβω ένα θηρίο...... Ένα πλάσμα με κοφτερά δόντια και νύχια, που δεν έχει τίποτα ανθρώπινο . Δεν έχει Σκέψη ή λογικές διεργασίες. Δεν υπακούει σε κανόνες και όρια. Είναι σκέτη ψυχρή φωτιά- και πιο πολύ θα μπορούσα να το παρομοιάσω με απίστευτη οργή- τόση που να ξεπερνά την όποια ανθρώπινη δυναμική και δυνατότητα.

Και λέω θηρίο -και όχι ζώο- γιατί αυτό που βγαίνει ορισμένες στγμές και απειλεί να τα πάρει όλα παραμάζωμα στο διάβα του, δεν έχει τίποτα ανθρώπινο, αλλά και τίποτα ζωώδες. Τα ζώα σκοτώνουν μόνο όταν απειλούνται αυτά ή τα μικρά τους ή όταν πεινάνε. Ετούτο εδώ, έχει άλλους κώδικες που και να ήθελα, θα ήταν αδύνατο να τους περιγράψω με ανθρώπινες λέξεις.

Αυτό το πλάσμα που ζει μέσα μου, δεν έχει τίποτα απο ζώο και τίποτα απο άνθρωπο.... Δεν εξημερώνεται, δεν φυλακίζεται και δεν υπακούει σε καμία λογική. Τις στιγμές που παίρνει κεφάλι και είναι έτοιμο να καταπιεί την ανθρώπινη πλευρά μου, αισθάνομαι μέσα μου μια δύναμη ανεξέλεγκτη, που απειλεί να σκίσει τις ραφές του ανθρώπινου "πολιτισμού" και να τα κάψει όλα.... Εκείνες τις στιγμές, μετα βίας καταφέρνω να το συγκρατήσω και δν έχω ιδέα πως το κάνω- εκτός αν απο μόνο του κρίνει ότι δεν ήρθε η ωρα ακόμα.

Αν καποια στιγμή, αυτό το πλάσμα δεν μπορέσω να το ελέγξω και με καταλάβει, δεν ξέρω τι θα συμβεί......
Όλο και πιο συχνά τελευταία, κάνει έντονα αισθητή την παρουσία του - και όταν συμβαίνει αυτό, δυσκολεύομαι ακόμη και να θυμηθώ ποιά υποτίθεται ότι είμαι.

Όταν λέω ότι ζούμε αναμεσα τους, δεν μιλάω για ανθρώπινες καταστάσεις, για βλακώδη κατασκευάσματα τύπου "νεα τάξη πραγμάτων, οι κακοί, οι καλοί, οι κυβερνώντες, οι μη κυβερνώντες" κλπ. Η Ουσία είναι πολύ πολύ διαφορετική και η αλήθεια είναι ότι αυτοί αναμεσα στους οποίους ζούμε, δεν έχουν ιδέα.

Γιατί είναι άνθρωποι.

Απλοί, απλούστατοι άνθρωποι και ο άνθρωπος πλάστηκε για να μην έχει Ιδέα- ώρες ώρες, δεν βλέπω σε αυτόν καμία διαφορά απο μια αμοιβάδα. Αν και ο άνθρωπος, είναι δυνατόν να φτάσει σε απίστευτα επίπεδα κακίας, σκληρότητας, μικροψυχίας, μικροπρέπειας και δουλικότητας. Έχει περιορισμένο εγκέφαλο και προσπαθώ να θυμάμαι οτι δεν έχει κανένα νόημα να εξοργίζομαι με το συνάφι του. Είμαστε ευτυχώς, διαφορετικά είδη.

Αυτός, μπορεί να βλέπει και να αντιλαμβάνεται μόνο τους όμοιους του, τα ζώα και τα φυτά (τα οποία βέβαια, θεωρεί κατώτερα- τόσο άννοος είναι). Ευτυχώς γι αυτόν, μιας και το μυαλό του δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί κανένα άλλο απο τα πλάσματα που κυκλοφορούν τριγύρω.

Μερικές στιγμές, είναι πολύ δύσκολο να κρατάει κανείς τα προ-σχήματα, τα οποία του επιτρέπουν να ζει μέσα σε μια κοινωνία ανθρώπων.... Ακόμη και αν έχει επιλέξει να ζει στις παρυφές της και οχι στο κέντρο της.

Γιατί η πρόκληση πάντα υπάρχει- και αν τις περισσότερες φορές, μπορώ να την αγνοήσω, κάποιες φορές, αυτό αποδεικνύεται πολύ, πολύ δύσκολο...Έτσι ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, το θηρίο μου αρχίζει να ουρλιάζει -και ο ηχος αυτός, ανύπαρκτος για τα ανθρώπινα αυτιά, με ξεκουφαίνει τόσο που χάνομαι μέσα του.

Μια απο αυτές τις φορές, το θηρίο μου θα δραπετεύσει .

Θα ξεπεταχτεί ελεύθερο και μετά, δεν ξέρω τι θα συμβεί.

Επειδή


... Το δικό μου θηρίο, δεν είναι το μοναδικό........





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου