Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ






Οι σχέσεις των ανθρώπων είναι μπλεγμένο πράγμα. Ή μάλλον, δεν είναι (αφού τα απλά είναι και τα πιο δύσκολα), αλλά οι άνθρωποι τις κάνουνε να είναι. Πράγμα που είναι τρελό, αν το σκεφτείς, αφού επιλέγουμε να μετατρέπουμε σε ό,τι πιο πολύπλοκο, ακόμα και το απλούστερο όλων. Λες και αδυνατούμε να διαχειριστούμε, ρε παιδι μου το Χ απο μόνο του και βάζουμε μέσα και το Ψ και το Υ και το Τ και χιλιάδες άλλα, ώστε να τα κάνουμε μπάχαλο όλα μαζί- ίσως, βρίσκοντας έτσι, μια ωραία δικαιολογία στον Εαυτό μας, για το πως καταλήγουμε να μπερδευόμαστε και να υποφέρουμε περισσότερο.

Το πιο χειροπιαστό παράδειγμα είναι οι ερωτικές σχέσεις (είτε σχέση, είτε γάμος, το ίδιο είναι για μένα-αν και το Σύστημα φρόντισε να υπάρχει ο γάμος νομικά, ώστε να έχεις και επιπλέον αλυσίδες να σε μπλέκουνε ακόμα χειρότερα). Βιβλία θα μπορούσα να γράψω επι του θέματος....

Πάμε:

- Παράδειγμα πρώτο: με χώρισε ο μαλάκας και δεν κατάλαβα ποτέ γιατί- ήταν όλα τέλεια μεταξύ μας και μια μέρα, απλά, με παράτησε.

Μετάφραση: για πολύ καιρό έκανα πως δεν βλέπω ότι πνιγότανε ο εν λόγω μαλάκας στη 'σχέση¨ μας και νόμιζα ότι ένα κωλόχαρτο που λέγεται ληξιαρχική πράξη γάμου, μου έδεσε το γάιδαρο

- Παράδειγμα δεύτερο: η πουτάνα με κεράτωσε και μου κατέστρεψε τη ζωή, εμένα που την αγαπούσα τόσο.

Μετάφραση: ήμουνα μαλάκας εξ αρχής, αφού επέμενα να μην βλέπω πόσο ασύμβατοι είμαστε και νόμιζα ότι, παριστάνοντας τον ακόμα πιο μαλάκα, θα καταφέρω να φτιάξουμε την τέλεια σχέση.

- Παράδειγμα τρίτο: μπήκε μια άλλη γυναίκα ανάμεσα μας και διάλυσε τον γάμο μας, η καριόλα.

Μετάφραση: κανένας δεν μπορεί να "μπει αναμεσα" σε έναν άντρα και μια γυναίκα που είναι Ένα και για να μην ήσασταν ένα, πάει να πει ότι έβαλες το χεράκι σου και συ.

- Παράδειγμα τέταρτο: δεν χωρίζω γιατι έχουμε παιδιά και δεν θέλω να υποφέρουν.

Μετάφραση: σου 'χω νέα, φιλαράκο.... Τα παιδιά υποφέρουν μια χαρά και με την απόφαση σου αυτή, μιας και το ένστικτο τους είναι πολύ πιο ανεπτυγμένο απο αυτό των "ενηλίκων". Μπορεί να μην δύνανται να αναλύσουν τι πάει στραβά, πίστεψε με όμως, ξέρουν μέχρι τα κατάβαθα του είναι τους ότι κάτι πάει ΠΟΛΥ στραβά.

- Παράδειγμα πέμπτο: πίστευα ότι θα είμαστε μαζί για πάντα και αυτός ο παπάρας, ενώ μου έλεγε ότι θα είμαστε όντως, τώρα θέλει να χωρίσουμε.

Μετάφραση: αυτό το "για πάντα" στις ανθρώπινες σχέσεις, απλά δεν υφίσταται- παρ' το χαμπάρι επι τέλους και προχώρει. Το κάθε τι, κάνει τον κύκλο του και μετά, φεύγει.


Τα παραδείγματα ατελείωτα και οι εκδοχές τους άπειρες.

Ειλικρινά, αναρωτιέμαι, ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ.

Σε μια σχέση που πνέει τα λοίσθια, ποτέ δεν φταίει μόνο ο ένας (ακόμη και αν ο άλλος φταίει με την ανοχή του και μόνο). Να το πάμε και πιο σωστά ακόμα? Δεν υπάρχει "φταίξιμο" στις σχέσεις, τουλάχιστον, όχι με την έννοια που σε βολεύει να το βλέπεις.

Φταις.

Εσυ προσωπικά. Άσε τον άλλο στην άκρη. Φταις εσύ που παραμυθιασες τον εαυτό σου, που προσπάθησες να αλλάξεις για να ευχαριστήσεις τον άλλο, που δεν έβλεπες τα σημάδια, που έκανες λάθος επιλογή συντρόφου.

Τις δικές σου αμαρτίες πληρώνεις. Τις δικές σου λάθος επιλογές, τις δικές σου λάθος συμπεριφορές, τις δικές σου καταχωνιασμένες επιθυμίες, τη δική σου δειλία, τις δικές σου παρωπίδες, τη δική σου φορτικότητα, τον δικό σου στρουθοκαμηλισμό, την δική σου αδιαφορία.

Και θα παραμείνουν "λάθος", όσο αρνείσαι να μάθεις απο αυτά τα δικά σου "αμαρτήματα", αυτά που οφείλεις να μάθεις. Όσο και αν σε πονάνε ή ξεβολεύουν την ωραία εικόνα που έχεις για σένα. Αυτό το self righteousness του καθενός, είναι τόσο μα τόσο βολικό...... Για όλα φταίει ο άλλος και εγώ δεν φταίω για τίποτα- ή μάλλον, φταίω για κάτι ψιλά, αλλά ο άλλος φταίει περισσότερο και για σπουδαιότερα πράγματα απ ότι εγώ.

Δεν είναι έτσι ρε φίλε/κοπελιά. Κοίτα τον εαυτό σου και μην ασχολείσαι με τον άλλο. Αλλά κοίταξε τον καλά, αυτό τον Εαυτό. 

......

Και λόγω δουλειάς και λόγω προσωπικών εμπειριών, θα επιμείνω ότι ο χαρακτήρας του καθενός φαίνεται στο τέλος και μόνο στο τέλος. Είτε μιλάμε για σχέση ερωτική, φιλική, εργασιακή. Ως τότε, όλα φαίνονται αλλά δεν Είναι.

Στο τέλος βγαίνει εκείνο το Είναι που κρύβει επιμελώς ο καθένας μέσα του (ή που νομίζει ότι κρύβει). Και βγαίνει φουλ, όσο και να νομίζεις ότι ακόμα το ελέγχεις.

Σου χω και άλλα νέα, βλέπεις....

 - Αυτό το 'τέλος" μπορεί να κρατήσει πολύ, πάρα πολύ, ανάλογα με το πως θα το αντιμετωπίσεις.

και

- Δεν μπορείς να ελέγξεις απολύτως τίποτα.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου